Κρυπτογραφία και προσωπικό απόρρητο

Κάθε πακέτο δεδομένων που στέλνεται μέσω του Internet διασχίζει πολλά δημόσια δίκτυα, γεγονός που σημαίνει ότι η πρόσβαση σε αυτά τα πακέτα δεν είναι ιδιωτική. Πρόκειται για ένα σημαντικό πρόβλημα όταν στο Internet χρειάζεται να ταξιδέψουν εμπιστευτικές πληροφορίες όπως επιχειρησιακά δεδομένα ή αριθμοί πιστωτικών καρτών. Αν δεν βρεθεί κάποιος τρόπος προστασίας αυτού του είδους των πληροφοριών, το Internet δεν θα αποτελέσει ποτέ ένα ασφαλές μέρος για την πραγματοποίηση εμπορικών πράξεων ή την αποστολή ιδιωτικής, προσωπικής αλληλογραφίας. Ευτυχώς οι μηχανικοί λογισμικού έχουν αναπτύξει διάφορους τρόπους για την ασφαλή αποστολή εμπιστευτικών πληροφοριών. Συγκεκριμένα, χρειάζεται να γίνει απόκρυψη των πληροφοριών ώστε σε όλους τους άλλους πλην του παραλήπτη να φαίνονται σαν ένα ακατάληπτο μήνυμα. Εν συνεχεία πρέπει να γίνει από τον παραλήπτη - και μόνο από τον παραλήπτη - η αποκωδικοποίηση των πληροφοριών. Πολλά σύνθετα κρυπτογραφικά συστήματα χρησιμοποιούν αυτό το είδος της απόκρυψης και της αποκωδικοποίησης. Για να καταλάβετε πώς λειτουργούν τα κρυπτογραφικά συστήματα αρκεί να κατανοήσετε το θέμα των κλειδιών. Τα κλειδιά είναι μυστικοί αριθμοί που χρησιμοποιούν οι υπολογιστές σε συνδυασμό με σύνθετους μαθηματικούς τύπους που ονομάζονται αλγόριθμοι για την κωδικοποίηση και αποκωδικοποίηση των μηνυμάτων. Η ιδέα που κρύβεται πίσω από τα κλειδιά είναι ότι αν κάποιος αποκρύπτει ένα μήνυμα με ένα κλειδί, μόνο κάποιος άλλος με το ίδιο κλειδί μπορεί να το διαβάσει. Δύο είναι τα συνηθέστερα συστήματα απόκρυψης: η κρυπτογραφία με μυστικό κλειδί η οποία καλείται επίσης συμμετρική κρυπτογραφία και η κρυπτογραφία με δημόσιο κλειδί που καλείται και μη συμμετρική κρυπτογραφία. Το πιο συνηθισμένο σύστημα στην πρώτη κατηγορία είναι το Data Encryption Standard (DES), ενώ στη δεύτερη κατηγορία το RSA. Στην κρυπτογραφία με μυστικό κλειδί, μόνο ένα κλειδί χρησιμοποιείται για την απόκρυψη και αποκωδικοποίηση των μηνυμάτων. Στην περίπτωση αυτή ο αποστολέας και ο παραλήπτης χρειάζονται αντίγραφα του ίδιου μυστικού κλειδιού. Αντιθέτως, στην περίπτωση της κρυπτογραφίας με δημόσιο κλειδί υπάρχουν δύο κλειδιά: ένα δημόσιο κλειδί και ένα ιδιωτικό. Κάθε άτομο έχει και τα δύο κλειδιά. Το δημόσιο κλειδί διατίθεται ελεύθερα, ενώ το ιδιωτικό κλειδί κρατείται μυστικό στον υπολογιστή του χρήστη. Το δημόσιο κλειδί μπορεί να κρυπτογραφήσει μηνύματα αλλά μόνο το ιδιωτικό κλειδί μπορεί να αποκρυπτογραφήσει μηνύματα που έχουν κρυπτογραφηθεί με το δημόσιο κλειδί. Αν κάποιος θέλει να σας στείλει ένα μήνυμα μπορεί να το κρυπτογραφήσει με τη βοήθεια του δημόσιου κλειδιού. Αλλά μόνο εσείς που έχετε το ιδιωτικό κλειδί μπορείτε να αποκρυπτογραφήσετε το μήνυμα και να το διαβάσετε. Με το δημόσιο κλειδί δεν μπορεί να γίνει αποκρυπτογράφηση. Σε εφαρμογές όπως το ηλεκτρονικό εμπόριο δεν είναι εφικτή η ευρεία χρήση στο Internet κρυπτογραφικών συστημάτων με ιδιωτικό κλειδί. Αν μία εταιρία αποφάσιζε να χρησιμοποιήσει ένα τέτοιο σύστημα για την πραγματοποίηση συναλλαγών μέσω του Internet θα έπρεπε να δημιουργήσει εκατομμύρια διαφορετικά ιδιωτικά κλειδιά - ένα για κάθε χρήστη που θα μετέχει στην συναλλαγή - και να βρει κάποιον ασφαλή τρόπο να τα στείλει στους αποδέκτες τους μέσω του Internet. Στο σύστημα με δημόσιο κλειδί η εταιρία θα πρέπει να δημιουργήσει έναν μόνο συνδυασμό δημόσιου και ιδιωτικού κλειδιού. Η εταιρία στέλνει το δημόσιο κλειδί σε οποιονδήποτε θέλει να κωδικοποιήσει τις πληροφορίες αλλά μόνο όσοι κατέχουν το ιδιωτικό κλειδί μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν τα δεδομένα.

αρχή της σελίδας
αρχική σελίδα Όλα για το ιντερνέτ