Τα είδη αρχείων του Internet

Υπάρχουν εκατομμύρια αρχεία στο Internet τα οποία σας δείχνουν εικόνες, σας επιτρέπουν να ακούσετε μουσική και ήχους, να δείτε videos καθώς και να διαβάσετε άρθρα και να "τρέξετε" software στον υπολογιστή σας. Ορισμένα από αυτά τα αρχεία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε οποιονδήποτε υπολογιστή ανεξαρτήτως αν είναι Macintosh ή PC. Για παράδειγμα τα αρχεία γραφικών, ήχου και video μπορούν να διαβάζονται από πολλά διαφορετικά είδη υπολογιστών, εφ' όσον βέβαια οι υπολογιστές αυτοί διαθέτουν το κατάλληλο software (το οποίο συνήθως ονομάζεται player ή plug-in) που απαιτείται για να δουν, να τρέξουν ή να ακούσουν τα αρχεία. Επίσης μερικά αρχεία χρειάζονται ειδικό hardware για να διαβαστούν. Αλλα αρχεία, όπως προγράμματα λογισμικού που κατεβάζετε από το Internet μπορούν να τρέχουν μόνο σε PC ή σε Macintosh ή να χρειάζονται περισσότερη μνήμη.
Γενικά στο Internet θα συναντήσετε τρία είδη αρχείων: τα ASCII (American Standard Code for Information Interchange), τα EBCDIC (Extended Binary Coded Decimal Interchange Code) και τα δυαδικά (binary). Τα αρχεία ASCII και EBCDIC αποτελούν μορφές οργάνωσης δεδομένων τα οποία μπορούμε να κατανοήσουμε. Οι κωδικοί ASCII αποτελούν κωδικούς του υπολογιστή οι οποίοι αναπαριστούν τους χαρακτήρες στην οθόνη, όπως το κεφαλαίο Α ή το σήμα του δολαρίου ($). Τα αρχεία κειμένου ASCII δεν περιλαμβάνουν τίποτε άλλο εκτός από απλούς χαρακτήρες. Δεν υποστηρίζουν κανενός είδους σύνθετες εντολές μορφοποίησης τις οποίες μπορούν να αποδώσουν σε ένα κείμενο οι εφαρμογές επεξεργασίας κειμένου και τα προγράμματα επιτραπέζιου publishing. Τα αρχεία EBCDIC μοιάζουν με τα ASCII αλλά θα τα συναντήσετε σπανίως, αφού χρησιμοποιούνται κυρίως σε συστήματα mainframe. Τα δυαδικά αρχεία περιλαμβάνουν ειδικά κωδικοποιημένα δεδομένα και μπορούν να διαβαστούν μόνο από τους υπολογιστές και το λογισμικό.
Σε αντιδιαστολή με τα απλά αρχεία κειμένου ASCII υπάρχουν επίσης αρχεία τα οποία περιλαμβάνουν κωδικοποιημένη μορφοποίηση και πληροφορίες γραφικών. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν για παράδειγμα αρχεία που έχουν δημιουργηθεί με βάση τη γλώσσα PostScript. Τα εν λόγω αρχεία είναι στην πραγματικότητα αρχεία ASCII, αλλά επιπροσθέτως περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικές με τη μορφοποίηση και εκτύπωση του αρχείου. Υπάρχουν επίσης άλλα είδη αρχείων τα οποία περιλαμβάνουν πληροφορίες μορφοποίησης και γραφικών όπως για παράδειγμα τα αρχεία με format Adobe Acrobat PDF, αλλά πολλά από αυτά αποτελούν δυαδικά αρχεία και όχι ASCII. Για να δείτε ή να τυπώσετε κάποια από τις προαναφερθείσες κατηγορίες αρχείων χρειάζεστε ειδικό λογισμικό ανάγνωσης. Στην περίπτωση, δε, των αρχείων PostScript χρειάζεστε επίσης έναν PostScript εκτυπωτή ο οποίος να εκτυπώνει στην συγκεκριμένη γλώσσα. Τα αρχεία αυτών των τύπων μπορείτε να τα δείτε με δύο τρόπους: είτε όταν είστε online συνδεδεμένοι στο Internet είτε όταν είστε offline. Για να δείτε τα αρχεία όταν είστε online θα χρειαστείτε ειδικά plug-ins ή βοηθητικά προγράμματα για τον Web browser του συστήματός σας. Στην περίπτωση που είστε offline για να δείτε τα αρχεία χρειάζεστε ειδικά προγράμματα ανάγνωσης.
Τα αρχεία ήχου, εικόνων, animations και videos συναντώνται επίσης συχνά στο Internet. Ολα αυτά τα αρχεία είναι δυαδικά, δηλαδή είναι κατασκευασμένα από bits που αντιστοιχούν σε μηδέν και ένα. Τα αρχεία αυτά είναι συνήθως μεγάλα και χρειάζονται ειδικούς αναγνώστες ή players ή ακόμη και ειδικό hardware για να τα δείτε ή να τα παίξετε. Ορισμένα μπορούν να παιχτούν ή να παρουσιαστούν μόνο σε έναν καθορισμένο τύπο υπολογιστή, ενώ άλλα μπορούν να παιχτούν ή να παρουσιαστούν μόνο αν έχετε το κατάλληλο software. Μερικά αρχεία όπως αυτά του streaming video ή ήχου μπορούν να ειδωθούν όταν είστε συνδεδεμένοι στο Internet. Αλλοι τύποι αρχείων μπορούν να ειδωθούν με ειδικούς αναγνώστες ή players όταν είστε offline.


Η αρχιτεκτονική του Internet


Χμ, τελικά μπορεί εμείς να σερφάρουμε όμορφα κι ωραία αλλά στην "απ' έξω". Από τη "μέσα" όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.
Καθώς περιηγείστε στον World Wide Web ή κάνετε οτιδήποτε άλλο στο Internet, θεωρείτε αυτονόητο ότι όλες οι πληροφορίες θα διαχειρίζονται με έναν έγκαιρο και ακριβή τρόπο. Οταν στέλνετε δεδομένα περιμένετε ότι θα μεταφερθούν γρήγορα στον σωστό προορισμό τους. Τα πάντα φαίνονται τόσο αυτονόητα όπως και στην περίπτωση του κλασικού ταχυδρομείου που οι επιστολές παραδίδονται στον σωστό παραλήπτη. Παρά το γεγονός ότι κάθε φορά κάνετε το απλούστερο πράγμα όπως το να έλθετε σε επαφή με ένα Web site, στην πραγματικότητα βασίζεστε πάνω σε μια εξαιρετικά σύνθετη αρχιτεκτονική η οποία περιλαμβάνει σύνθετο εξοπλισμό σε hardware και σε software που είναι διεσπαρμένος σε ολόκληρο τον πλανήτη. Η αρχιτεκτονική αυτή σχηματίζεται από το δικό σας υπολογιστή και το λογισμικό που αυτός εκτελεί, από hardware όπως πανίσχυρους servers οι οποίοι δέχονται τις ερωτήσεις σας και σας στέλνουν πληροφορίες, από routers (δρομολογητές) που εξετάζουν κάθε πακέτο που στέλνεται στο Internet και διασφαλίζουν ότι στέλνεται στον σωστό προορισμό του, από τους name servers οι οποίοι κάνουν τις μετατροπές μεταξύ των αλφαριθμητικών διευθύνσεων Internet και των IP διευθύνσεων και, τέλος, από μία σειρά κανόνων οι οποίοι διέπουν τον τρόπο επικοινωνίας των υπολογιστών του Internet. Αν το δείτε από αυτήν την άποψη, μοιάζει πραγματικό κατόρθωμα το ταξίδι που πραγματοποιεί ένα e-mail που στέλνετε σε έναν φίλο σας.
Σκεφτείτε τι θα συμβεί σε αυτό το μήνυμα που στέλνετε στο φίλο σας. Αφού το δημιουργήσετε στον υπολογιστή σας και το στείλετε, αυτό σπάει σε πολλά μικρά κομμάτια και κάθε ένα από αυτά πρέπει να φτάσει στον προορισμό του και εκεί να γίνει η επανασυγκόλληση με την σωστή σειρά. Για παράδειγμα η διεύθυνση info@techlab.gr πρέπει να μεταφραστεί στην IP διεύθυνση που αντιστοιχεί όπως για παράδειγμα στην 132.12.12.121 έτσι ώστε το hardware και το software του Internet να μπορεί να προσδιορίσει τον τρόπο μεταφοράς του στον σωστό προορισμό. Αφού είναι γνωστή η IP διεύθυνση, τα πακέτα πρέπει να ταξιδέψουν στο Internet μέσω πολλών routers, κάθε ένας εκ των οποίων προωθεί τα πακέτα προς τον τελικό προορισμό τους. Το λογισμικό ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που χρησιμοποιείτε όπως και το αντίστοιχο λογισμικό που χρησιμοποιεί ο φίλος σας θα πρέπει να επικοινωνούν με mail servers για να στέλνουν και να λαμβάνουν το e-mail. Τα πράγματα λοιπόν δεν είναι τόσο απλά όσο φαίνονται.
Η ενότητα αυτή καλύπτει την υποκείμενη αρχιτεκτονική του Internet - το hardware, το software και τον γενικό οργανισμό τα οποία σπανίως βλέπετε ή σκέφτεστε αλλά χωρίς αυτά δεν θα υπήρχε το Internet.


Tο Domain Name System (DNS)


Το Domain Name System (DNS) παίζει έναν εξαιρετικά σπουδαίο ρόλο στη σωστή λειτουργία του Internet, καθορίζοντας τον τρόπο με τον οποίο οι υπολογιστές μπορούν να έρθουν σε επαφή μεταξύ τους και να ολοκληρώσουν εργασίες όπως η ανταλλαγή e-mail ή η παρουσίαση σελίδων Web. Οταν κάποιος στο Internet θέλει να έρθει σε επαφή με μία τοποθεσία - για παράδειγμα να επισκεφθεί ένα Web site - πληκτρολογεί μία διεύθυνση όπως το www.techlab.gr. Το Internet Protocol (IP) χρησιμοποιεί τις πληροφορίες διευθύνσεων του Internet και το DNS για να μεταφέρει τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείο και άλλες πληροφορίες από υπολογιστή σε υπολογιστή.
Το DNS μεταφράζει την διεύθυνση σε αριθμούς οι οποίοι είναι αντιληπτοί από τους υπολογιστές που είναι συνδεδεμένοι στο Internet. Για να γίνει αυτό όσον το δυνατόν αποτελεσματικότερα, το Internet έχει οργανωθεί σε ορισμένα μεγάλα domains. Τα εν λόγω domains αναφέρονται με γράμματα στο τέλος της διεύθυνσης π.χ. .com. Τα συνηθέστερα domains στις ΗΠΑ είναι το .com για εμπορική χρήση, το .edu για την εκπαίδευση, το .gov για την κυβέρνηση, το .mil για τον στρατό, το .net για δίκτυα (το οποίο χρησιμοποιείται ευρέως από ISPs καθώς και από εταιρίες και ομάδες που σχετίζονται με την οργάνωση του Internet) και το .org για οργανισμούς. Το τελευταίο διάστημα έχουν προταθεί διάφορα σχέδια για την προσθήκη νέων domains όπως το .web για τον Web. Στις υπόλοιπες χώρες του κόσμου πλην των ΗΠΑ χρησιμοποιούνται μόνο δύο γράμματα για τον καθορισμό των domains όπως για παράδειγμα το .gr για την Ελλάδα.
Τα domains είναι δομημένα με έναν ιεραρχικό τρόπο, ούτως ώστε κάτω από τα σημαντικότερα domains να βρίσκονται πολλά μικρότερα. Για να αποκτήσετε μια ιδέα του τρόπου λειτουργίας του DNS και των domains ας δούμε τη διεύθυνση του SPACElink της NASA: spacelink.msfc.nasa.gov. Το ανώτερο domain είναι το .gov το οποίο χρησιμοποιείται από τις αμερικανικές κυβερνητικές υπηρεσίες. Το αμέσως κατώτερο domain είναι το .nasa το οποίο αποτελεί και το domain της NASA. Κάτω από αυτό βρίσκεται το .msfc (Marshall Space Fight Center) το οποίο αποτελεί ένα εκ των πολλών υπολογιστικών δικτύων της NASA. Τέλος, το spacelink προσδιορίζει τον υπολογιστή της NASA που τρέχει το πρόγραμμα SPACElink. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ενώ η αριθμητική IP διεύθυνση του SPACElink έχει αλλάξει κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, η Internet διεύθυνση έχει παραμείνει η ίδια.
Το σύστημα DNS παρακολουθεί τις αλλαγές, όπως την προαναφερθείσα, έτσι ώστε αν υπάρξει μία αλλαγή στην IP διεύθυνση να εξακολουθεί να ισχύει η Internet διεύθυνση και τα e-mails να καταλήγουν στο σωστό προορισμό. Ορισμένοι υπολογιστές, ονόματι name servers, είναι υπεύθυνοι για την παρακολούθηση τέτοιων αλλαγών και τη μετάφρασή τους μεταξύ IP διευθύνσεων και domains. Οι name servers συνεργάζονται επίσης με το DNS για να διασφαλίσουν ότι κάποιο e-mail θα παραληφθεί από το πρόσωπο που πρέπει. Επίσης διασφαλίζουν ότι όταν πληκτρολογείτε ένα URL (Uniform Resource Locator) στον Web θα οδηγηθείτε στη σωστή διεύθυνση. Τέλος, είναι υπεύθυνοι για τη σωστή διοχέτευση όλων των μηνυμάτων και της κίνησης στο Internet.
Το Internet δεν μπορεί να καταλάβει αλφαριθμητικές Internet διευθύνσεις όπως το info@techlab.gr κι έτσι οι name servers αναλαμβάνουν τη μετάφρασή τους στην σωστή αριθμητική IP διεύθυνση όπως 136.25.182.27. Οι name servers ενσωματώνουν πίνακες οι οποίοι περιλαμβάνουν τις αντιστοιχήσεις των αλφαριθμητικών Internet διευθύνσεων σε αριθμητικές IP διευθύνσεις.
Πως λειτουργούν οι routers
Η έννοια του router είναι συνυφασμένη με κάτι μακρινό και απόκοσμο για τον απλό χρήστη αφού σπανίως αυτός χρειάζεται κάτι τέτοιο. Καλό είναι όμως να ξέρουμε τι κάνει.
Οι routers (δρομολογητές) αποτελούν τους τροχονόμους του Internet. Διασφαλίζουν ότι όλα τα δεδομένα που στέλνονται πηγαίνουν εκεί που πρέπει μέσω της πιο αποτελεσματικής διαδρομής. Οταν κάθεστε μπροστά από τον υπολογιστή σας που είναι συνδεδεμένος στο Internet και στέλνετε ή λαμβάνετε δεδομένα, οι πληροφορίες αυτές γενικώς περνάνε αρχικά από έναν τουλάχιστο router και συνήθως από πολλούς ώσπου να φτάσουν στον τελικό τους προορισμό.
Οι routers ανοίγουν τα IP πακέτα δεδομένων και διαβάζουν την διεύθυνση αποστολής, υπολογίζουν την καλύτερη διαδρομή και στέλνουν το πακέτο προς τον τελικό του προορισμό. Αν ο προορισμός βρίσκεται στο ίδιο δίκτυο με τον υπολογιστή του αποστολέα, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του εσωτερικού δικτύου μιας επιχείρησης, ο router θα στείλει το πακέτο απ' ευθείας στον προορισμό του. Στην αντίθετη περίπτωση που το πακέτο προορίζεται για κάποιο σημείο εκτός του τοπικού δικτύου ο router θα στείλει το πακέτο σε έναν άλλο router που βρίσκεται εγγύτεραστον τελικό προορισμό. Ο δεύτερος router θα στείλει με τη σειρά του το πακέτο σε έναν ακόμη κοντινότερο στον τελικό προορισμό router και αυτή η διαδικασία θα συνεχιστεί έως ότου το πακέτο φτάσει στον τελικό του προορισμό.
Οταν οι routers καθορίζουν τον επόμενο router στον οποίο θα στείλουν τα πακέτα δεδομένων λαμβάνουν υπ' όψιν τους παράγοντες όπως πιθανή μεγάλη κίνηση δεδομένων και τον αριθμό των hops (των routers ή των gateways που βρίσκονται στη διαδρομή). Το IP πακέτο περιλαμβάνει ένα τμήμα το οποίο περιέχει τον μέγιστο αριθμό των hops από τα οποία μπορεί να περάσει και έτσι ένας router δεν θα επιλέξει κάποια διαδρομή αν ο αριθμός των hops που περιέχει ξεπερνά τον προκαθορισμένο.
Οι routers διαθέτουν δύο ή περισσότερες φυσικές θύρες και συγκεκριμένα θύρες λήψης (input) και αποστολής (output). Στην πραγματικότητα κάθε θύρα είναι διπλής κατεύθυνσης, δηλαδή μπορεί να λαμβάνει ή να στέλνει δεδομένα. Οταν μία θύρα εισόδου λαμβάνει ένα πακέτο ενεργοποιείται μία ρουτίνα, ονόματι routing process (διαδικασία δρομολόγησης). Η εν λόγω διαδικασία αναζητά και βρίσκει στο IP πακέτο τη διεύθυνση στην οποία στέλνεται. Εν συνεχεία συγκρίνει τη διεύθυνση σε μία εσωτερική βάση δεδομένων, ονόματι routing table (πίνακας δρομολόγησης). Ο εν λόγω πίνακας διαθέτει λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τις θύρες και ποια πακέτα με διάφορες IP διευθύνσεις μπορούν να σταλούν. Ανάλογα με αυτά που αναγράφονται στον πίνακα ο router στέλνει το πακέτο σε μία καθορισμένη θύρα εξόδου. Η συγκεκριμένη θύρα στέλνει τα δεδομένα στον επόμενο router ή στον τελικό προορισμό.
Ορισμένες φορές τα πακέτα στέλνονται στη θύρα εισόδου του router ταχύτερα από ότι η θύρα μπορεί να τα επεξεργαστεί. Στην περίπτωση αυτή τα πακέτα στέλνονται σε μία ειδική περιοχή φύλαξης η οποία λέγεται input queue (ουρά εισόδου) και αποτελεί ένα τμήμα της RAM του router. Η ουρά αυτή σχετίζεται με κάποια από τις θύρες εισόδου του router, αν και ένας router μπορεί να διαθέτει περισσότερες από μία ουρές εισόδου. Κάθε θύρα εισόδου επεξεργάζεται τα πακέτα από την ουρά με τη σειρά που έχουν ληφθεί, έτσι ώστε τα πρώτα πακέτα που έχουν φτάσει είναι αυτά που επεξεργάζονται και στέλνονται πρώτα επίσης.
Αν ο αριθμός των πακέτων που λαμβάνονται ξεπερνά τη χωρητικότητα της ουράς (συνήθως ονομάζεται μήκος της ουράς) ορισμένα πακέτα μπορούν να χαθούν. Στην περίπτωση που συμβεί αυτό, το πρωτόκολλο TCP στους υπολογιστές λήψης και αποστολής αναλαμβάνει να ξαναστείλει τα πακέτα.

αρχή της σελίδας

αρχική σελίδαΌλα για το ιντερνέτ